الشيخ علي اكبر النهاوندي

100

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع )

ايشان نسبت دهند او در آن‌جاست ، حال آن‌كه به قول عوام النّاس در وقت ولادت آن بزرگوار كه سال دويست و پنجاه و پنج و يا شش هجرى است ، نه طاسى بوده و نه حمّامى ، نه حلّه‌اى بوده و نه سردابى . براى اين طايفه از اين هفوات زياد است . چنان‌كه شهرستانى با آن دعوى طول باع و كثرت اطّلاع ، در ملل و نحل مىگويد : قبر امام على النقى عليه السّلام در قم است . [ شاهد دوّم ] شاهد دوّم : ايشان هر عيد و جمعه ، در دعاى ندبهء معروف مىخوانند : كاش من مىدانستم كجا مستقر شدى ؟ ! اى مهدى آل محمد صلّى اللّه عليه و إله ! آيا در رضوى ، ذيطوى و يا غير اين‌ها هستى ؟ رضوى كوهى در مدينه و ذيطوى موضعى قريب مكّه است . هم‌چنين در خطب خود در ذكر القاب آن‌جناب مىخوانند : « الغايب عن الأبصار و الحاضر في الأمصار الّذى يظهر في بيت اللّه ذى الأستار و يطهّر الأرض من لوث الكفّار » و در يكى از زيارات جامعه ، سلام بر آن حضرت به اين عبارت است : « السّلام على الأمام الغايب عن الابصار الحاضر في الأمصار الموجود في الأفكار . » ايضا رواياتى در كتب خود روايت مىكنند كه نسبت بودن آن حضرت را تاكنون در سرداب ، در نزد ايشان تكذيب مىكند . از جمله در غيبت شيخ نعمانى « 1 » از حضرت صادق مروى است كه فرمود : در بعضى از اين درّه‌ها غيبتى براى صاحب اين امر مىباشد و با دست خود به سوى ناحيهء ذى طوى اشاره فرمود . نيز از آن جناب روايت كرده فرمود : همانا براى صاحب اين امر ، شباهتى به يوسف است ، تا آن‌كه فرمود : پس اين امّت چه انكار مىكنند كه خداوند آن‌چه را به يوسف كرده به حجّت خود بكند و اين‌كه صاحب مظلوم شما كه صاحب امر است و حقّ او را انكار كردند ، ميان ايشان تردّد كند ، در بازارهاى ايشان راه رود و پا بر فرش‌هاى ايشان

--> ( 1 ) . الغيبة ، ص 182 .